-
Geplaatst: January 4th, 2012, 6:50pm CET
pIs het omdat de ster van Pimco, het grootste obligatiefonds ter wereld,a href=http://www.tijd.be/nieuws/geld_beleggen_markten/Obligatiekoning_Pimco_ziet_ster_tanen.9144408-3452.art target=_blank title=http://www.tijd.be/nieuws/geld_beleggen_markten/Obligatiekoning_Pimco_ziet_ster_tanen.9144408-3452.art niet meer zo fonkelt/a als weleer? Feit is dat #39;obligatiekoning#39; Bill Gross in zijn a href=http://www.pimco.com/EN/Insights/Pages/Towards-the-Paranormal-Jan-2012.aspx target=_blank title=http://www.pimco.com/EN/Insights/Pages/Towards-the-Paranormal-Jan-2012.aspxnieuwjaarsbrief/a aan beleggers uitblinkt in zwartgalligheid. #39;Bereid je voor op een #39;paranormaal#39; 2012#39;, zegt Gross. Een wereld waar de nulrente regeert, en waar geld op termijn geen waarde creëert maar aan waarde inboet./p
p#39;Op hoeveel verschillende manieren kan je zeggen dat we in een #39;nieuw normaal#39; zitten#39;, begint Gross. Maar het #39;nieuwe normaal#39; van weleer, waarmee verwezen werd naar een periode van lage westerse groei, hoge werkloosheid en pijnlijke schuldenafbouw, is al achterhaald. Volgens Gross zetten we voet in een wereld met extreem vette staarten (fat tails, een statistisch fenomeen waarbij de kans op extreme risico#39;s wordt onderschat, red.), op het randje van het binaire. Dat staat in schril contrast met de Gauss- of klokcurve die jarenlang model stond voor het financieel rendement./p
p#39;Het is alsof de aarde nu twee manen heeft, in plaats van één#39;, stelt Gross. #39;Die twee manen groeien langzaam zoals kankergezwellen die de financiële getijden, oceanen en het economisch leven zoals we dat de voorbije 50 jaar kenden beïnvloeden. Welkom in 2012.#39;/p
pHeeft Gross te diep in het glas gekeken? Is de grootste obligatiebelegger in de ban van een of andere new age-goeroe? Toch niet. Gross hamert er al langer op dat de westerse wereld zich sinds de jaren 70 heeft gedopeerd met ongebreidelde schuldenopbouw. #39;Alle westerse economieën raakten verslaafd aan krediet. In plaats van te investeren in #39;echte#39; activa zoals fabrieken, uitrusting en opleiding, schreven ze leningen uit. En herverpakten ze die leningen in nieuwe leningen. Tot er niets meer was om aan te lenen. Nu blijven we achter met een nulrente en schuldeisers die niemand, zelfs geen overheden, vertrouwen.#39;/p
pDe enige oplossing is schulden afbouwen of #39;deleveraging#39;, het wegwerken van de schuldhefboom. Maar dat proces moet nog beginnen. Gisteren raakte bekend dat de G7, de zeven belangrijkste westerse economieën, in 2012 voor meer dan a href=http://www.bloomberg.com/news/2012-01-03/world-s-biggest-economies-face-7-6-trillion-bond-tab-as-rally-seen-fading.html target=_blank title=http://www.bloomberg.com/news/2012-01-03/world-s-biggest-economies-face-7-6-trillion-bond-tab-as-rally-seen-fading.html8.000 miljard dollar/a aan schulden moeten herfinancieren. Nooit eerder was dat bedrag zo groot./p
pMaar dat proces wordt bedreigd door twee fenomenen, de #39;manen#39; in Gross zijn metafoor. Enerzijds is er het vertrouwen in de schuldenaar dat helemaal zoek is. Waar het vroeger nog ondenkbaar was dat een Europees land bankroet zou gaan, is dit vandaag niet langer het geval. #39;We lijken vandaag allemaal op Will Rogers#39;, zegt Gross. Rogers was een Amerikaanse komiek die tijdens de Grote Depressie volgende punchline lanceerde: #39;emI#39;m more concerned about the return of my money than the return on my money./em#39;/p
pMaar ook met de #39;return on my money#39; schort er vandaag iets. Het extreem soepel monetair beleid in de VS, het VK en Japan heeft geleid tot een extreem lage rente. Ook Europa staat voor een golf van monetaire versoepeling. Gross verwijst naar het goedkoop en onbeperkt krediet dat de Europese Centrale Bank aan de Europese banken verstrekt. Gross: #39;Daarmee kopen Italiaanse privébanken Italiaans staatspapier op. Dat is monetaire versoepeling volgens de ene definitie of gewoon een Ponzi-schema volgens een andere.#39;/p
pObligatiebeleggers moeten in 2012 niet alleen bezorgd zijn of ze hun inleg terugzien, daarenboven vreet een combinatie van nulrente en inflatie zoals onzichtbare termieten aan 40 jaar kredietexpansie. Of hoe we van risicovrije rente bij rentevrij risico zijn beland. Gelukkig nieuwjaar!/p
-
Geplaatst: January 4th, 2012, 3:33pm CET
pKent u de eega van Ben Bernanke? Of Jean-Claude Trichet? Of Mario Draghi?/p
pNeen? Goed zo. Zo hoort het. Want de eega (m/v) van een centraal bankier (m/v) hoort kleurloos te zijn. Dat bewijst de onwaarschijnlijke mediastorm die er in het doorgaans zo rustige Zwitserland heerst rond Philipp Hildebrand, gouverneur van de Zwitserse centrale bank (SNB)./p
pWat is het verhaal? Kashya Hildebrand kocht in augustus voor ongeveer een half miljoen Zwitserse frank dollars. Dus vlak voor haar man Philipp in september een punt zette achter de ijzingwekkende klim van de Zwitserse frank, door een a href=http://www.tijd.be/nieuws/archief/Zurich_haalt_muntslot_boven.9101601-1615.art target=_selfplafond/a te zetten op de koers van de #39;Swissie#39; tegenover de euro. Een maatregel die Kashya meteen een winst van zo#39;n 50.000 frank opleverde./p
pMeteen voer voor Christian Blocher. De extreem-rechtse politicus voert al langer een verbeten strijd tegen Hildebrand en de SNB. De bankier bij Bank Sarrasin die de transacties van Kashya lekte, is intussen op straat gezet./p
pKashya is de hippe echtgenote van Philip, een Amerikaanse ex-bankier met Pakistaanse roots. Ze verdedigde zich gisterenavond schriftelijk a href=http://www.tagesschau.sf.tv/Nachrichten/Archiv/2012/01/03/Schweiz/Frau-von-Nationalbank-Chef-bezieht-erstmals-Stellung target=_selfop de Zwitserse televisie/a: #39;De dollar noteerde in augustus gewoon belachelijk goedkoop. En aangezien ik vijftien jaar in de banksector gewerkt heb en nog steeds de markten opvolg, voelde ik mij ok met die transactie#39;, klinkt het./p
pKashya Hildebrand zegt de dollars gekocht te hebben als werkingsmiddelen voor haar a href=http://kashyahildebrand.org/ target=_selfkunstgalerij in Zürich/a. Ze specialiseert zich in Aziatische kunstwerken en daar verloopt de handel in de Amerikaanse munt. De a href=http://www.snb.ch/en/mmr/reference/pre_20111223/source/pre_20111223.en.pdf target=_selfSNB/a gaf zelf vlak voor Kerstmis aan geen graten te zien in de transactie./p
pDat kan best, maar feit is dat centraal bankiers maar beter een saaie, kleurloze eega kunnen hebben die thuis in stilte koekjes bakt of het gras afrijdt. Dat mocht jaren geleden ook wijlen Wim Duisenberg, de eerste voorzitter van de Europese Centrale Bank, ondervinden. Hij kwam tien jaar geleden mee in een politieke storm terecht, toen a href=http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/615602/2002/10/11/Strafklacht-na-burenruzie-over-Palestijnse-vlag-G-Duisenberg.dhtml target=_selfzijn vrouw Gretta/a haar joodse buren in Amsterdam tegen de haren streek door een Palestijnse vlag uit te hangen./p
p#0160;/p
p#0160;/p
-
Geplaatst: January 4th, 2012, 10:41am CET
pWat doet een mens tijdens een weekje vakantie? Ik ging vorige week met een vriend een pintje drinken. Het was gezellig, tot mijn vriend vroeg: #39;Die eurocrisis, jij kan toch in vijf minuten helder uitleggen hoe het zover is kunnen komen?#39;/p
pDrie pintjes verder had ik me hopeloos vastgereden in een complex verhaal met Grieken, Merkel, centrale banken, Maastrichtnormen, Berlusconi en schichtige markten./p
pIk moet beter kunnen. Bovendien, de kans is reëel dat ook u die vraag voorgeschoteld krijgt. Ziehier dan een handig hulpmiddeltje: de eurocrisis in tien zinnen en vijf minuten./p
p1. Terwijl een strenge Europese Centrale Bank (ECB) voor de monetaire discipline zorgt, was begrotingsdiscipline van de eurozonelidstaten tot nu toe gebaseerd op zoiets onbetrouwbaars als #39;vertrouwen#39;./p
p2. De financiële markten dachten dat de eurolanden hun lot plechtig aan elkaar hadden verbonden en eisten daarom jarenlang amper meer rente voor Griekse dan voor Duitse leningen./p
p3. Griekenland haalde massaal geld op tegen die ultralage rente om het al even massaal te investeren in de openbare sector, ter compensatie van een zeer zwakke privé-economie./p
p4. De val van Lehman in 2008 leidde tot een wereldwijde vrees voor risico die tot vandaag aanhoudt en beleggers doet wegvluchten uit alles wat ook maar een beetje potentieel gevaar inhoudt: banken, de PIGS-landen, aandelen,.../p
p5. Wég, geloofwaardigheid: in 2009 bleek het Griekse begrotingstekort niet 3 maar 12 procent van het bruto binnenlands product te bedragen./p
p6. Het in eurotermen toch wel beperkte Griekse probleem werd in de voorbije jaren op geen enkele van al die makke Europese toppen bij de wortels aangepakt en nimmer werd besmetting verhinderd./p
p7. De ECB bleef al die tijd koppig op inflatie focussen en weigert tot vandaag de markten te kalmeren als #39;lender/buyer of last resort#39;./p
p8. Europa - lees: Angela Merkel - legt Griekenland een moordend saneringsprogramma op, waardoor het land gevangen zit in een hopeloze, neerwaarts gerichte spiraal van diepe recessies en snel aanzwellende schuldenbergen./p
p9. De twee-eenheid Merkozy besluit dat ook de banken zullen moeten meebetalen voor Griekenland. Beleggers vluchten uit de banksector. Merkozy speelde wat graag een spelletje #39;zwartepieten#39; maar verzuimde zijn opdracht als politiek leider: het noodzakelijke politiek aanvaardbaar maken./p
p10. De euro moest de euroleden alle kansen geven om naar elkaar toe te groeien. Het omgekeerde is gebeurd. Spijtig./p
pIn strongWaldorf/strong bespreekt Pierre Huylenbroeck dagelijks een stukje economische actualiteit/p
p#0160;/p
-
Geplaatst: January 4th, 2012, 8:49am CET
pDe Amerikaanse Nobelprijswinnaar Paul Krugman was in 2011 de populairste econoom ter wereld, net als in 2010./p
pDat blijkt uit a href=http://makingofaneconomist.blogspot.com/2012/01/top-economists-of-2011.html target=_selfeen top30/a van de Amerikaanse economiestudent Joseph Ward. Hij ging na hoeveel keer alle levende vooraanstaande economen werden #39;gegoogled#39;./p
pManmohan Singh, sinds 2004 de premier van India, staat net als vorig jaar op de tweede plaats. Het podium wordt vervolledigd door Mario Draghi, de Italiaanse nieuwbakken voorzitter van de Europese Centrale Bank. Vorig jaar kwam Draghi niet in het lijstje voor. Ook zijn landgenoot Mario Monti, nu Italiaans premier, is een nieuwkomer./p
pGloria Arroyo, doctor in de Economie, springt opvallend van de zestiende naar de zesde plaats. Arroyo is sinds vorig jaar geen Filipijns presidente meer. De prestatie in de lijst kan te maken hebben met het aanhoudingsbevel in november 2011, na een klacht over #39;electorale sabotage#39;./p
pEr zijn veel opvallende afwezigen in de lijst, zoals de Chicago-econoom Raghuram Rajan, Harvard-econoom Kenneth Rogoff en natuurlijk de Belgen Peter Praet, Paul De Grauwe en Geert Noels./p
p#0160;/p