Geplaatst: January 12th, 2012, 4:05pm CET
pstrongGastbijdrage van Rik Dhoest, vermogensbeheerder bij Delta Lloyd Bank./strong/p
blockquote
pEen nieuw jaar, een nieuw geluid. Veel beloftes voor het nieuwe jaar, veel nieuwe kooplijstjes, maar toch ook veel onzekerheid want het economische plaatje ziet er niet goed uit... De eerste jaarhelft zou slecht worden voor de aandelenmarkten, de tweede jaarhelft zou beter worden. Althans, dat is wat de consensus ons vertelt. Maar we kunnen er gif op innemen dat de meute het bij het verkeerde eind heeft./p
pImmers, eens iedereen dezelfde mening is toegedaan, komt er haast zeker een ander resultaat uit de bus. Een recente presentatie van Edmond de Rotschild Asset Management alludeerde al op deze andere uitkomst door te stellen dat “recessie geen synoniem is voor een slecht jaar voor aandelen; de economie en risico-aversie zullen de sleutel-variabelen zijn”./p
pMag ik in de marge hiervan toch gauw ook nog eens pleiten voor goed gediversifieerde portefeuilles waar de risico-parameters goed moet worden ingeschat en dit zowel op het vlak van assets als op het vlak van aandelenkeuzes zelf? Met dit laatste doelen we op kwalitatief goede aandelen, zijnde kroonjuwelen met lange houdbaarheidsdatum, waarbij ook voldoende aandacht moet geschonken worden aan diversificatie binnen de verschillende sectoren. Wat die sectoren betreft, opteren wij trouwens nog steeds voor een blijvend zware onderweging voor banken, “for the time being”./p
h4Au fond toujours – Plus est en nous/h4
p“Crisisperiodes zijn boeiend en gevaarlijk. Boeiend omdat zij beweging brengen in het maatschappelijk denken en handelen. Gevaarlijk omdat zij een dankbare voedingsbodem vormen voor irrationele simplificaties.” De financiële crisis (sedert 2008) was en is niet anders. Alleen komt de geciteerde tekst niet uit een financieel schoolboek, maar wel uit een tekst geschreven door Hugo Schiltz in 1981 in “Vlaanderen Morgen”, waarin hij zinspeelde op de reeks mislukte staatshervormingen./p
pDiezelfde Hugo Schiltz had trouwens 2 lijfspreuken: ‘Plus est en nous’ en ‘Au fond toujours’. Deze laatste is een spreuk met een dubbele betekenis, want je kunt ze ook perfect omdraaien. “Toujours” staat voor trouw, de consequentie , de duurzaamheid. “Au fond” is niet tevreden zijn met de schijn, de oppervlakkigheid. Daar draait het ook bij aandelen om. In de queeste naar sterke aandelen moet men geduldig zijn en discipline tonen, maar eens men beslist heeft, mag men niet langer twijfelen. Het kan Buffett toch ook weinig schelen hoe de beurzen evolueren of hoe de vooruitzichten voor de aandelenmarkten zijn of waren?/p
pBinnen onze bank is Wim Antoons (verantwoordelijk voor het Investment Research Center) de architect van ons investeringsproces. Hierbij gaan we op zoek naar waardecreatie (value investing), en bij uitbreiding naar ondergewaardeerde aandelenfondsen. Hierbij worden een vijftal vuistregels gehanteerd./p
pTen eerste gaan wij op zoek naar aandelen die een goekope waardering hebben en die noteren onder hun intrinsieke waarde. Spijtig genoeg zijn er echter niet veel fondsen waar de value investeringsfilosofie centraal staat in het beheer van een fonds. In het verlengde hiervan zijn we dan ook terughoudend ten opzichte van beheerders die zogezegd meerdere stijlen hanteren. Het is immers logisch dat je als fondsbeheerder niet alles kunt beheren op een zelfde schitterende manier./p
pEen derde belangrijke vraag is de rotatiegraad van het fonds. Speculanten vergeten namelijk dat kopen en verkopen van effecten transactiekosten met zich meebrengt. Ten vierde zijn we ook altijd benieuwd te weten of de beheerder ook zelf in zijn eigen fonds investeert. Mocht de kok van uw lievelingsrestaurant niet in zijn eigen keuken eten, zou u als restaurantbezoeker toch ook uw wenkbrauwen fronsen?/p
pAls vijfde en laatste punt verdient de kostenstructuur van een fonds ook de nodige aandacht. Bij vele beheerders wordt immers een groot deel van de outperformance opgesoupeerd door tal van overtollige kosten. Tenslotte spreekt het voor zich dat we naast bovengenoemde vijf vuistregels ook het rendement uit het verleden nooit kunnen negeren./p
pHet plaatje mag nog zo mooi zijn, maar een fondsbeheerder die jaar na jaar slechter doet dan zijn benchmark, ondermijnt zijn eigen geloofwaardigheid. Immers, ook bij individuele aandelenselecties zijn de track record en consistentie van de beslissingen van het management doorslaggevende parameters, niet?/p
pKortom, de selectie van goede fondsenselectie, alsook het selecteren van goede individuele aandelen, is een kunst, waarbij academische kennis en hard werken centraal staan. Niets is te moeilijk voor diegenen die de inspanning willen./p
/blockquote