Geplaatst: January 16th, 2012, 4:10pm CET
pIn de vorige Gonzo ging het er al over a href=http://blogs.tijd.be/bbb/2012/01/helderziend-voor-anderen-blind-voor-jezelf.html target=_selfhoe grondig we onszelf bedriegen/a. Zo kunnen we uitstekend inschatten hoe onze medemens zich zal gedragen, maar slaan we helemaal de bal mis als het over onszelf gaat./p
pWat daarbij zeker niet helpt, is dat strongonze hersenen mee in het complot zitten/strong. Vaak proberen ze ons te helpen door zwarte gaten en missing links op te vullen, maar geven ons daardoor wel een vals gevoel van beleving./p
pDat blijkt mooi uit onderzoek* van Brent Strickland amp; Frank Keil, psychologen verbonden aan de universiteit van Yale. Zij toonden aan dat een nieuwe herinnering al binnen een paar seconden vertekend is om er een strong#39;coherente herinnering#39;/strong van te maken./p
pstrongEen voorbeeld/strong: proefpersonen kregen een video te zien waarbij iemand een aanloop neemt, op een bal trapt en die een eind ver doet vliegen. Maar niet iedereen kreeg ook effectief het ogenblik te zien waarop de speler de bal raakt. Achteraf kregen de deelnemers een reeks stilstaande beelden te zien uit de video, en moesten ze aangeven of ze die beelden herkenden of niet./p
pOpmerkelijk genoeg waren ook de mensen die het balcontact niet hadden gezien ervan overtuigd dat ze dat wel gezien hadden. Blijkbaar hadden hun hersenen zelf een herinnering aangemaakt waarin het balcontact plaatsvond, omdat het de stronglogische link/strong vormde tussen de aanloop en de wegvliegende bal./p
pAls de volgorde van de beelden in de video werd herschikt zodat er geen logisch gevolg meer was tussen de verschillende fragmenten (bijvoorbeeld een bal die wegvliegt, gevolgd door iemand die een aanloop neemt), dan kwam er geen kunstmatig stukje herinnering aan te pas./p
pDit onderzoek heeft strongverstrekkende implicaties/strong. Denk bijvoorbeeld maar aan de reconstructie van misdrijven. Zo kan een ooggetuige iemand met een wapen hebben zien zwaaien, en enkele seconden later iemand door een kogel geveld op de grond zien liggen. Het geheugen van de getuige kan een herinnering aangemaakt hebben dat de man met het wapen ook effectief geschoten heeft, terwijl de echte schutter misschien buiten het gezichtsveld van de ooggetuige stond.../p
pSoms gaat het nog een stuk verder. Een bekend voorbeeld van strongvalse herinneringen/strong is dat van geheugenexpert Donald Thompson, die halfweg de jaren 90 door een vrouw beschuldigd werd van verkrachting. Net voor de feiten was hij echter te gast op een televisietalkshow om - hoe ironisch - uitleg te geven over valse herinneringen. De dame in kwestie had het programma bekeken.br /Uiteindelijk bleek dat de vrouw het gezicht van de verkrachter in haar herinneringen had vervangen door dat van Thompson, die dan ook vrijuit ging.br /br /strongHoe betrouwbaar zijn we dus eigenlijk, ook voor onszelf?/strong Een lastige vraag waarover het laatste woord duidelijk nog niet gezegd is./p
pEen uitstekende film over ons geheugen is Memento van Christopher Nolan uit 2000. Hieronder vindt u de trailer./p
piframe frameborder=0 height=415 src=http://www.youtube.com/embed/0vS0E9bBSL0 width=568/iframe/p
pa href=https://twitter.com/#!/daanballegeer target=_self@daanballegeer/a/p
pem* span style=font-size: 8pt;Strickland B. amp; F. Keil, 2011, Event Completion: Event based inferences distort memory in a matter of seconds./span/em/p
Geplaatst: January 16th, 2012, 10:33am CET
pBon, a href=http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_europa/S_P_kraakt_eurobeleid.9147852-3140.art target=_selfParijs is zijn AAA kwijt/a. Voer voor heel wat overstresste commentaren. En voor onder meer Olli Rehn, de Europese monetaire manitou, en Belgische premier Elio Di Rupo, weer een ideale gelegenheid om op de boodschapper Samp;P te schieten./p
pDaarbij vergaten beide heerschappen wel twee zaken. Ten eerste dat de argumentatie van Samp;P voor één keer steek houdt: de afwaardering van negen landen is tegelijk een afwaardering van het wanbeleid van Angela Merkel. Dat is eenzijdig op besparen gericht en niet op hervormen./p
pTen tweede is de verrassing vooral dat Frankrijk - een land dat sinds 1974 (!) er niet meer in slaagt een begroting in evenwicht voor te leggen - nog altijd een AAA had./p
pNeen, temidden alle Samp;P-hysterie viel de dramatische mededeling van de a href=http://www.iif.com/press/press+224.php target=_selfbankenlobby IIF/a wat tussen de plooien: de gesprekken tussen Athene en de grootbanken over een #39;vrijwillige#39; Griekse schuldherschikking zitten compleet in het slop./p
pEven ter herinnering: zelfs als de grote banken en verzekeraars Athene de helft van de schulden kwijtschelden, dan nog zou in a href=http://static.tijd.be/upload/Expertenrapport_over_Griekenland_3188616-163525.pdf target=_selfhet oorspronkelijke scenario/a van de schoonmoedertrojka van Internationaal Monetair Fonds (IMF), Europese Centrale Bank (ECB) en Europese Unie de Griekse staatsschuld in 2020 nog altijd 120 procent van het bruto binnenlands product bedragen./p
pEn zelfs al las dat scenario in oktober al als a href=http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_europa/Banken_wacht_zware_Griekse_strop.9118961-3140.art target=_selfonversneden horror/a, toch blijkt het nu veel te optimistisch. Zo ging het rapport uit van groei voor de#0160; Griekse economie vanaf 2013 en een primair begrotingsoverschot (exclusief rentelasten dus) vanaf 2012, een intussen bijna lachwekkend positief scenario voor een land dat diep in een vicieuze cirkel van een permarecessie, saneringen en krimpende belastingsinkomsten zit./p
pHet a href=http://fd.nl/economie-politiek/865195-1201/griekse-staatsschuld-ontspoort?visited=true target=_selfFinancieele Dagblad/a maakt nu, op basis van trojkabronnen, melding dat zelfs met een kwijtschelding van 50 procent door de privésector de Griekse schuldenberg onhoudbaar hoog blijft, met een schuldgraad van minstens 130 procent - 20 miljard hoger dan het #39;doemscenario#39; van oktober - in 2020./p
pHét kernprobleem is dat een inspanning van de privé-sector lang niet meer volstaat, zoals voormalig DNB-voorzitter a href=http://www.tijd.be/nieuws/geld_beleggen_markten/Wellink_Overheden_delen_in_Griekse_strop.9143655-3452.art target=_selfNout Wellink/a al openlijk aangaf. #39;Officiële schuldeisers#39;, de lettersoeptrojka van ECB, EU en IMF dus, hebben intussen zo#39;n groot deel van de schuld in handen, dat een #39;vrijwillige#39; schuldkwijtschelding van de slinkende groep private schuldeisers nog bitter weinig zoden aan de dijk brengt./p
pOf je moet de privé-schuldeisers tot een zo forse #39;vrijwillige#39; afboeking dwingen dat het voor de grootbanken stilaan interessanter wordt op een bankroet aan te sturen voor Griekenland./p
pWellink gaf aan dat Griekse banken nu de helft van de Griekse privé-schuld in handen hebben. Als er nu een bankroet van Athene komt, of banken moeten 75 procent van de schuld kwijtschelden, maakt geen verschil meer uit: in beide gevallen is de volledige Griekse banksector failliet./p
pKern van het verhaal is dat de officiële kredietverschaffers mee in het bad zullen moeten. En dat belooft een zware dobber te worden. De ECB is immers mordicus tegen. Maar dat verzet vanuit Frankfurt is al vaker loos gebleken: merk a href=http://static.tijd.be/upload/Expertenrapport_over_Griekenland_3188616-163525.pdf target=_selfde voetnoot onderaan pagina 7 van het expertenrapport/a van oktober: daar was de ECB mordicus tegen zelfs maar een vermelding van een scenario dat de banken 50 procent zouden moeten bijdragen. Een a href=http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_europa/Bazooka_blijft_op_zak.9120365-3465.art target=_selfkwade blik van Merkel later/a gaf Frankfurt het verzet op./p
pHet is met andere woorden hoog tijd dat de Europese politiek eigenlijk eens krachtdadig Griekenland aanpakt. Athene is de etterende kleine teen van de eurozone die al meer dan twee jaar niet aangepakt wordt en daardoor het hele lichaam besmet heeft./p
pEn dat vergt ten eerste een erkenning dat ook de publieke kredietverschaffers in het bad zullen moeten./p
pEn ten tweede een erkenning dat Athene temidden de vele belastingsrondes nog nauwelijks begonnen is met de hervorming van zijn economie: en dan vooral een afslanking van een overheidsmoloch die de privé-sector wurgt. Eén quote uit a href=http://www.economist.com/node/21542815 target=_selfThe Economist/a van vorige weekend spreekt boekdelen: #39;Van de 470.000 Grieken die sinds 2008 hun baan verloren, kwam er per saldo niet één uit de overheidssector#39;./p
p#0160;/p
p#0160;/p
p#0160;/p
p#0160;/p