Financiele blogs

Totaal 17294 blog entries

marketing (2773)

• Internet Marketing (679)
• Marketingland (48)
• Ymerce (183)
• Zoekmachine Marketing (1231)
• DutchSales (323)
• I-nnovatie (309)

financieel (6321)

• KMO PME (843)
• ICT financieel (10)
• GoldenGecko (179)
• Financieel (36)
• Hypotheeknieuws (157)
• Economisch nieuws (5096)

beleggen (2408)

• Beleggenblog (913)
• Mboot (88)
• China Stocks (53)
• Psychologie en beleggen (30)
• SilverRock (9)
• Zerosumtrader (25)
• Emissies (1290)

financiering (214)

• Subsidies fondsen financieringen (133)
• Low Budget Magazine (81)

beurs (5479)

• Beurs Nieuws (97)
• Beurslink (111)
• BeursWereld (10)
• Beursbox (779)
• Blikopdebeurs (1295)
• BearBull (3160)
• Beursnieuws (27)

analyse (99)

• Dexia (28)
• Fortis (28)
• ING (21)
• KBC (22)

BearBull (3)

• 

  Een technisch “make or brake” punt

  Geplaatst: January 18th, 2012, 4:06pm CET

  pstrongDit is een gastbijdrage van Philippe Gijsels, Head of FI Research and Marketing bij BNP Paribas Fortis Capital Markets/strong/p pHet nieuwe jaar is nu al enkele weken oud. Op de financiële markten is het nog wat zoeken naar richting, maar de ondertoon is toch (licht) positief. Dit heeft sowieso voor een stuk te maken met het feit dat in januari iedereen met een schone lei begint en dat er geld ter beschikking is dat aan het werk moet worden gezet. En wanneer de koersen van meer risicovolle activa stijgen, dan moeten aan aantal marktpartijen volgen om al niet van de meet af aan achter te feiten aan te hollen./p pMaar er is meer aan de hand. Sinds het begin van het jaar wordt minder goed nieuws zoals een vertraging van de economie van China, het nog steeds onopgeloste probleem van Griekenland en een aantal tegenvallende bedrijfsresultaten systematisch genegeerd. Er wordt daarentegen gefocust op al de mogelijke maatregelen die de overheden en centrale banken nemen en nog gaan nemen (of dat wordt tenminste toch gehoopt) om de situatie te stabiliseren en de trein van de wereldeconomie weer op de groeirails te krijgen. Het beste voorbeeld hiervan was gisteren toen zwakke economische cijfers uit China op hoerageroep werden onthaald omdat het een soepeler Chinees beleid en bijkomende stimuleringsmaatregelen meer waarschijnlijk maakt. De grondstoffen en in afgeleide orde de aandelenmarkten konden hierbij garen spinnen./p pIn dit opzicht is er nog niet veel veranderd ten opzichte van vorig jaar. De nieuwsflow met betrekking tot de wereldeconomie zal naar alle waarschijnlijkheid nog een tijdje zwak blijven. En we kunnen ook verwachten dat de bedrijfsresultaten hieronder gaan beginnen te lijden. Het is nog vroeg dag, maar dat is iets wat we al bij de bekendmaking van de resultaten beginnen te zien. Maar aan de andere kant zijn er de overheden en de centrale banken die werkelijk alles uit de kas halen om het negatieve tij te keren. Dus simpelweg gezegd is het dit jaar weer de angst om de huidige situaties met al zijn risico’s en de mogelijke gevolgen waar niemand echt aan wil denken tegen de hoop dat het beter wordt en ook wel de angst om de rally te missen./p pEn die acties mogen we toch wel duidelijk niet onderschatten. Ook de ECB, waar toch al te vaak van wordt gezegd dat ze passief zijn vergeleken met de Bank of Engeland en vooral de Fed, begint op toerental te komen. Want het belang en de mogelijke impact van de recent aangekondigde LTRO’s op 3 jaar kan moeilijk onderschat worden. In de praktijk worden er hier leningen verstrekt aan de banksector voor een periode van 3 jaar tegen 1% rente. Banken kunnen hier leningen tegen verstrekken of overheidspapier mee kopen tegen een hogere rentevoet./p pHier slaat men twee vliegen in één klap. Aan de enige kant komt het de winstgevendheid van de sector ten goede en wordt op termijn ook de kapitaalstructuur verbeterd. Aan de andere kant zorgt het er voor dat de banken cash hebben om in de economie te stoppen en het overheidspapier blijven te kopen. De meest recente veilingen van Spaans en Italiaans overheidspapier gingen een stuk vlotter dan verwacht. Dus op de keper beschouwd kunnen we de acties van de ECB beschouwen als een vorm van quantitative easing, in wezen niet zo verschillend van wat er in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk wordt klaargestoomd. Al de elementen zijn er. Er wordt via de banksector geld in het systeem geduwd. Net zoals bij al de acties van de Fed kunnen we ons levensgrote vragen stellen over de zogenaamde “unintended consequences” op langere termijn./p pMaar op kortere termijn betekent dit dat het herfinancieringsrisico voor minsten de eerste jaarhelft uit de markt wordt gehaald. Het duwt daardoor geld in de handen van de investeerders en mogelijk worden ze “verplicht” daar iets mee gaan te doen zoals bijvoorbeeld aandelen te gaan kopen./p pAls je erover nadenkt is de werkwijze van de ECB en de Fed nog niet eens zo onlogisch. In de Verenigde Staten wordt het bedrijfsleven voor het overgrote deel gefinancierd via de obligatiemarkten. Is het dan zo raar dat de acties van de Fed vooral daarop zijn gericht? Volgens dezelfde logica zijn de acties van de ECB er vooral op gericht om de liquiditeit in de banksector te verzekeren omdat in Europa het bedrijfsleven voor het grootste deel via de banksector van geld wordt bevoorraad./p pDus in het kort is het dus een gevecht tussen hoop op een oplossing en liquiditeit tegen al de rest. Dit gevecht is momenteel nog onbeslecht. De markten voor meer risicovolle activa bevinden zich al een hele tijd in een soort niemandsland. We zijn een heel stuk geklommen van de bodems van de zomer. Maar we hebben de negatieve trend niet kunnen ombuigen. Dit is een toestand die vanzelfsprekend niet tot in het oneindige kan duren. Vroeg of laat dringt een “beslissing” zich op./p pDit moment lijkt nu aangebroken. Heel wat aandelenindexen steken hun neus aan het raam bij het 200-daags gemiddelde. Als de koersen nog wat verder stijgen maken we een golden cross waarbij het 50-daags gemiddelde het 200-daags gemiddelde van beneden naar boven snijdt wat de start van een officiële uptrend zou inluiden. Spijtig genoeg voor de stieren lukken niet alle uitbraken en zijn ook dit net de punten waar de rally wordt afgebroken en het snel terug naar af kan gaan./p pimg src=http://blogs.tijd.be/.a/6a00d83451d54269e20162ffc951a3970d-800wi border=0 alt=Pgeen //p pDaarom is het ook interessant om naar andere markten te kijken. Zoals we in deze blog en andere bijdragen herhaaldelijk hebben gesteld is er eigenlijk maar één markt. Alles is met alles gecorreleerd en er is alleen maar “risk on” en “risk off”. In de “risk on” fase gaan grondstoffen, aandelenmarkten, de Australische dollar (tegen de USD), de groeimarkten en de euro hand in hand hoger. Bij de “risk off” zien we net het omgekeerde terwijl de zogenaamde veilige havens zoals de Duitse overheidsobligaties druk gefrequenteerd worden./p pBelangrijk voor ons verhaal is dat grondstoffen en aandelen al een hele tijd samen op en neer bewegen. En dat wanneer we de grafieken van heel wat grondstoffen zoals koffie en katoen bekijken die eerder op dalen dan stijgen staan. Nergens is dit beeld duidelijker dan bij het edelste der metalen. Als die koers nog wat verder weg zou zakken, dan kijken we hier aan tegen een kanjer van een verkoopsignaal, een dead cross, het spiegelbeeld van de verhoopte golden cross in de aandelen./p pimg src=http://blogs.tijd.be/.a/6a00d83451d54269e2016760bdecac970b-800wi border=0 alt=Pgtwee //p pKunnen beide gelijktijdig optreden? Alles kan. Maar gezien de correlaties is het weinig waarschijnlijk. Conslusie: ofwel mislukt de uitbraak in aandelenland en zien we een verkoopsignaal op het goud. Ofwel zoeken de aandelenmarkten hogere regionen op en zou goud ook hoger moeten gaan. Het is dus al “make or break” vroeg op het jaar. May you live in interesting times./p pSta mij tenslotte toe nog even wat reclame te makten voor onze “a href=http://accenture.emsecure.net/optiext/optiextension.dll?ID=jNkkkvi3jnBVJXsWdinFf7U0l5fYOtbXUmGMHIDeepDrill/a” een project dat genomineerd is voor de Accenture Innovation award. Alle stemmen zijn zeer welkom./p pPhilippe Gijselsbr / Head of FI Research and Marketingbr / BNP Paribas Fortis Capital Markets/p
• 

  Griekse wanhoop verpakt in euforie

  Geplaatst: January 18th, 2012, 12:16pm CET

  pVolgens a href=http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_economie/Athene_dicht_bij_herschikking_van_68_procent.9149517-3149.art target=_selfde laatste berichten/a zitten de Griekse overheid en bankenlobby Institute of International Finance (IIF) nu echt wel in de laatste rechte lijn om een akkoord te sluiten over een schuldherschikking door de private sector (de zogenaamde PSI). Alhoewel, daar zaten ze a href=http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_europa/Gesprekken_over_Griekse_deal_afgesprongen.9147842-3140.art target=_selfvorige week ook al eens/a./p pCollega a href=https://twitter.com/#!/BenSerrure target=_selfBen Serrure/a legt uit waarom ze er nog altijd niet zijn:/p p style=padding-left: 30px;emPijnpunt van de onderhandelingen is de rente die Athene moet betalen op de nieuwe obligaties die in de plaats worden gegeven voor de oude schulden. Europa wil dat die rente laag blijft, de private sector vecht om een zo hoog mogelijke rente./embr /emDe deal zou neerkomen op een schuldherschikking van netto 32 cent per euro Griekse schuld. Tot 80 procent van de schuldeisers zou met deze deal instemmen, omdat ze waarschijnlijk anders nog minder zullen terugzien./em/p pHet ziet er dus naar uit dat de onderhandelaars zullen afklokken op een inlevering door de private sector van 68 procent. Maar wat er uiteindelijk ook uitkomt, laat u niet misleiden: elke verheugde communicatie over een akkoord is niet meer dan wanhoop verpakt in euforie. Deze deal is ondanks het hoge inleverpercentage emtoo little too late/em om Griekenland op het droge trekken./p pAthene zou bij de volgende schijf naar verluidt liefst 90 miljard moeten krijgen: 40 miljard euro om zijn stervende banken te herkapitaliseren (ook zij moeten meedoen aan de PSI), 30 euro als smeermiddel om de PSI verkocht te krijgen, en dan nog eens 14,5 miljard voor de volgende aflossing op 20 maart. Eigenlijk helpt de hele deal Griekenland dus amper vooruit. a href=http://www.tijd.be/dossier/griekenland/Bankenhulp_leidt_Athene_naar_bankenschuld.9120221-2349.art target=_selfBankenhulp leidt tot bankenschuld/a/p pZoals De Tijd al meermaals heeft geschreven, zullen de publieke schuldeisers op termijn toch mee in bad moeten:/p p style=padding-left: 30px;emZeker een derde van de uitstaande Griekse schuld blijft bij de inlevering door de private sector (PSI) buiten schot. Dat derde omvat vooral de obligatieportefeuille van de Europese Centrale Bank (ECB) en de bilaterale leningen, samen goed voor zo’n 103 miljard euro. De rest zijn IMF-leningen./embr /br /em[...]/em emWaarom zou een inlevering op die schuldvorderingen uit den boze zijn? Uiteindelijk is het reële verlies daarop relatief beperkt. Neem het voorbeeld van de ECB. Die kocht de voorbije maanden Griekse overheidsobligaties met een stevige korting. Bij de verkopers waren veel pensioen- en beleggingsfondsen die door ratingvereisten niet langer mochten beleggen in Grieks papier. De private sector heeft dus wat dat betreft al een groot deel van het verlies gepakt./em/p pNaast die pensioen- en verzekeringsfondsen hebben ook verstandige banken en verzekeraars - dus niet Dexia of Ageas - al lang de exit gevonden. Vaak was hun tegenpartij daarbij een hefboomfonds. En die vallen niet onder het IIF. Reden genoeg om ze vanuit politiek standpunt met alle zonden van Israël te overladen. Maar de hedgies volgen gewoon een rationele strategie. Zij laten zich niet onder druk zetten om een zogenaamde #39;vrijwillige#39; schuldinlevering te slikken. Waarom zouden ze ook? Voor hen is het alles (helemaal terugbetaald worden) of... alles. Zij hebben zich doorgaans ingedekt tegen een wanbetaling met credit default swaps. En daarvan is ondertussen gebleken dat het a href=http://www.tijd.be/nieuws/archief/Het_hele_huis_moet_in_de_fik.9122601-1615.art target=_selfhele huis in de fik/a moet voor de verzekering uitbetaalt./p pHoe moet het nu verder met Griekenland? Tja.../p p#39;Dit gaat fout#39;, zucht een collega. Zijn bezorgdheid is meer dan terecht. De besmettingsvrees lijkt nog amper in te dammen. Portugese tienjaarsobligaties verhandelen vandaag aan 52 procent van hun nominale waarde (omgerekend een rente van zo#39;n 13 procent). Beleggers verwachten zich dus ook hier duidelijk aan een knipbeurt./p pZolang Europa er niet in slaagt om een coherente en geloofwaardige langetermijnoplossing te vinden voor het Griekse probleem, blijft de wonde etteren. Het medicijnkastje ligt voorlopig bij de nationale begrotingen van de eurolanden (bij gebrek aan een Europese begroting). Maar dat is nog steeds een enorm, en blijkbaar onoverkomelijk taboe./p pa href=https://twitter.com/#!/daanballegeer target=_self@daanballegeer/a/p
• 

  Je ne sais quoi

  Geplaatst: January 18th, 2012, 9:41am CET

  pEen handvol uitverkorenen heeft het, dat emje ne sais quoi/em dat een monument als Steve Jobs onderscheidt van een goed bedrijfsleider. Jobs was een icoon, de man die de technoreus Apple oprichtte en met zijn iCultus de wereld veroverde./p pTwee Amerikanen mogen gerust met Jobs mee op het podium. Allebei oprichter, grote bezieler en nog steeds de autoritaire nummer een van een wereldleider in de technobranche. Allebei al zeer lang aan de top en niettemin veertiger./p pDe eerste is Jeffrey Bezos. Bezos ging als jonge snaak aan de slag bij D.E. Shaw, een van #39;s werelds grootste hefboomfondsen. Hij werd er topmanager en werkte als jonge snaak vlijtig mee aan de redelijk extreme werkethiek. De hardste werkers ontrolden er periodiek hun matje en bleven op de werkvloer slapen. #39;Het is makkelijker te blijven focussen als je niet naar huis gaat#39;, was Bezos#39; uitleg./p pIn 1995 richtte Bezos Amazon.com op. In 1998 was Amazon de grootste dotcommer ter wereld. In de supersnel evoluerende wereld van de technologie staat Amazon nog steeds aan de top, ondanks serieuze concurrentie van het GAF-trio Google, Apple en Facebook./p pAlleen al in 2011 wierf Amazon 20.000 mensen aan. En het aandeel hield in de voorbije vijf jaar gelijke tred met dat van de iGod. MarketWatch, een financiële blog van The Wall Street Journal, trakteerde Bezos gisteren op de titel #39;CEO van 2011#39;./p pDe tweede is Michael Dell. Wat Dell onderscheidt van een doorsnee captain of industry is zijn visie en durf. Dell was de ongekroonde koning van het internet in de jaren 90. In een tijdperk waarin sommige multinationals een eigen website overwogen, verkocht hij via het internet al dagelijks voor 1 miljoen dollar computers rechtstreeks aan de eindgebruiker. Dell was de Wal-Mart van de technologie, de koning van de kostenbeheersing, de rechtstreekse leveringen en het #39;just in time#39;-model. Er was in de jaren 90 gewoon geen beter aandeel te vinden. Dell presteerde negen keer beter dan Microsoft./p pBegin deze eeuw werd dat mooie liedje danig onderbroken. Het lukte niet meer. Kevin Rollins nam tijdelijk het roer over, maar ook hij kon het tij niet keren. Vorig jaar vond Michael Dell, intussen opnieuw stevig in het zadel, het welletjes. Hij maakte een spectaculaire strategische bocht./p pLiever bedrijven en overheden dan particulieren, ook al omdat die markt tien keer groter is. Geen focus meer op massaproductie en massaverkoop maar op intellectuele eigendom, diensten, opslagcapaciteit en andere activiteiten met hogere winstmarges. Liever innovatie dan louter de pc-verkoop. Het lukt. De omzet zakt kwartaal na kwartaal, maar de winst stijgt./p pEn bovenal behield Michael Dell, na 27 jaar, dat typischeem je ne sais quoi/em, met een duidelijke focus op lange termijn, als bedrijfsleider en eigenaar van 4 procent van de aandelen./p pIn strongWaldorf/strong bespreekt Pierre Huylenbroeck dagelijks een stukje economische actualiteit./p p#0160;/p