-
Geplaatst: January 27th, 2012, 7:10pm CET
pa href=http://blogs.tijd.be/.a/6a00d83451d54269e20168e631b984970c-pi style=float: right;img alt=Pinguin border=0 class=asset asset-image at-xid-6a00d83451d54269e20168e631b984970c src=http://blogs.tijd.be/.a/6a00d83451d54269e20168e631b984970c-800wi style=margin: 0px 0px 5px 5px; title=Pinguin //aBovenstaand oordeel kan wat hard klinken, maar je zal vandaag de dag maar een particuliere aandeelhouder zijn van PinguinLutosa. Die heeft het namelijk niet onder de markt om te kunnen evalueren of hij nog moet vasthouden aan zijn investering. Ook wie een instap overweegt, heeft heel wat huiswerk./p
pEen deel daarvan is eenvoudigweg te verklaren door de aaneenschakeling van overnames die het bedrijf de afgelopen jaren deed. Lutosa, Christian Salvesen, D#39;Aucy Frozen Foods, Scana Noliko... De consolidatiekring wijzigt voortdurend, waardoor het moeilijk is om vergelijkbare cijfers te krijgen. Maar dat is op zich niet de schuld van PinguinLutosa, tenzij je hen wil verwijten dat ze te snel groeien./p
pstrongGegoochel met boekjaar/strong/p
pIk heb echter enkele andere verwijten. De eerste is dat het nu echt eens gedaan moet zijn met dat gegoochel met hun boekjaar. Voor de overname van Lutosa begon het boekjaar op 1 juli, om beter gelijk te lopen met de oogstcyclus van de groenten die Pinguin verwerkte. Toen de aardappelen erbij kwamen, hield het plots meer steek om het boekjaar te doen gelijklopen met het kalenderjaar. En in november werd dan beslist om het boekjaar te doen lopen van 1 april tot 31 maart. De uitleg: a href=http://www.tijd.be/nieuws/ondernemingen_consumptie/PinguinLutosa_verschuift_boekjaar.9123662-3074.art?highlight=pinguinlutosa%20boekjaar target=_selfdan valt het boekjaar beter samen met de verkoopcyclus/a. Ik hou mijn hart vast voor wat er gebeurt indien er nog een overname wordt aangekondigd./p
pEn dan is er de communicatie onder de nieuwe topman, Hein Deprez. Voor de overname van Scana Noliko was een kapitaalverhoging nodig. a href=http://www.pinguinlutosa.com/files/finances/communiques/nl/pr-nl-scana-noliko-ne.pdf target=_selfDie werd aangekondigd in maart 2011/a. Toen werd ook aangekondigd dat Deprez de nieuwe gedelegeerd bestuurder werd van de groep./p
pstrongKredietconvenanten/strong/p
pRond de kapitaalverhoging bleef het stil tot er in november een financiële advertentie werd geplaatst in onder meer De Tijd, waarin werd opgeroepen tot een bav om te stemmen over de operatie ter waarde van 44 tot 48 miljoen euro (toen werd overigens het boekjaar aangepast). Die ging door op 2 december, en keurde de kapitaaloperatie goed./p
pMaar dat feestje ging uiteindelijk niet door. PinguinLutosa zag meer heil in een private plaatsing, en a href=http://www.pinguinlutosa.com/files/finances/communiques/nl/pr-nl-priv-kapitaalv-2012.pdf target=_selfkondigde die dan ook halfweg januari aan/a. Pittig detail: een van de redenen die het bedrijf aanstipte was #39;een waarschijnlijke inbreuk op de kredietconvenanten eind december 2011#39;./p
pVrijdag bevestigde Hein Deprez ons dat die convenanten effectief verbroken zijn, maar ontkende in zijn norse stijl a href=http://www.tijd.be/nieuws/ondernemingen_consumptie/Overnames_stuwen_omzet_PinguinLutosa.9153451-3074.art target=_selfglashard dat hij daarom een private plaatsing verkiest/a. Plots heet het dat enkel de omstandigheden op de financiële markten een rol speelden. Een verklaring voor het feit dat die convenanten oorspronkelijk in de communicatie zaten, gaf hij niet./p
pstrongUniveg/strong/p
pDit is niet de manier waarop een topman van een beursgenoteerd bedrijf communiceert. Het is zo al moeilijk genoeg om een betrouwbare waardering op PinguinLutosa te plakken. Dan moet Deprez niet nog meer mist spuien door om de haverklap het geweer van schouder te veranderen./p
pDe beurs is een manier om bij het brede publiek kapitaal op te halen om je verdere groei te financieren. Deprez bewijst nu dat hij dat niet nodig heeft, en dat hij wel bij private spelers het nodige geld kan vinden. Bespaar jezelf dan de rompslomp van een beursnotering, en bespaar beleggers de financiële kater. Sinds 1 januari 2011 (u weet wel, het begin van het nu nog steeds lopende boekjaar) verloor het aandeel al een kwart van zijn waarde./p
pEr zijn geruchten dat Hein Deprez ook beursplannen heeft met Univeg, zijn ander bedrijf. Als hij dat op dezelfde stuurse manier aanpakt, blijf je er als particuliere belegger beter van weg./p
-
Geplaatst: January 27th, 2012, 3:13pm CET
p‘Schoonheid wordt gekocht door het oordeel van de ogen’, vond William Shakespeare. Wegens de turbulente beurzen kijken steeds meer beleggers in de richting van kunst./p
pNiet alleen de lage rendementen van traditionele activa, maar ook de toegenomen vrees voor hoge inflatie hebben de interesse van het grote publiek voor beleggingen in kunst opgedreven. Investeerders denken dat hun kunst in waarde zal stijgen, of op zijn minst waardevast zal blijven./p
pDaardoor komt kunst steeds meer op de voorgrond als bescherming tegen inflatie. De voorbije jaren stond vooral goud in het brandpunt van die belangstelling. Maar naast het edelmetaal kan ook edele kunst een traditionele schuilhaven zijn./p
pMeer zelfs, uit onderzoek van Christophe Spaenjers blijkt dat kunst de voorbije vijftig jaar een hoger reëel rendement oplevert dan goud, al biedt die laatste nog steeds een betere bescherming tegen inflatie. De Belgische professor aan de gereputeerde Parijse businessschool HEC wijdde zijn doctoraat aan beleggen in kunst./p
pIn de periode 1957-2007 bracht kunst jaarlijks gemiddeld 4,2 procent op, tegenover 2,6 procent voor overheidsobligaties en 1,8 procent voor goud. Dat is in reële termen, dus rekening houdend met inflatie./p
pDie rendementen verbleken evenwel bij wat de beurzen presteerden. Zo leverde de Samp;P500 in diezelfde periode jaarlijks gemiddeld 7,8 procent op. Zoals steeds geldt natuurlijk wel dat behaalde rendementen in het verleden geen enkele garantie geven voor het toekomstig rendement. Dat is de voorbije vier jaar pijnlijk duidelijk geworden.../p
pstrongLees dit weekend in De Tijd alles over de valkuilen bij het beleggen in kunst. U krijgt er ook enkele concrete tips en weetjes om u op de kunstmarkt uit de slag te trekken./strong/p
-
Geplaatst: January 27th, 2012, 9:45am CET
p'De slimste mens die ik ooit tegenkwam', stamelden talloze bewonderaars en ideologische tegenstanders na een ontmoeting met de econoom John Maynard Keynes./p
pTwee generaties later krijgt Lawrence Summers die eer. Als hij spreekt, vult de rest van de kamer zich met respectvolle stilte. Summers was minister van Financiën onder Bill Clinton, topadviseur van Barack Obama, rector van de prestigieuze universiteit Harvard en winnaar van de John Bates Clark Medal voor meest briljante econoom jonger dan 40./p
pDe legendarische econoom en Nobelprijswinnaar Paul Samuelson was de broer van Summers' vader. De legendarische econoom en Nobelprijswinnaar Kenneth Arrow was de broer van Summers' moeder. Vader en moeder waren ook economen. Een betere stamboom dan die van Summers is niet te vinden./p
pDeze week sprak Summers in Financial Times. In een opiniestuk drukt de academicus zijn verwondering uit over de lage koers-winstverhouding (k/w) van Amerikaanse aandelen. De koers (k) van de beursindex Samp;P500 ligt 13 keer hoger dan de gemiddelde winst (w) van de Samp;P-bedrijven. Veel is dat niet in een omgeving van lage inflatie. Het is het laagste peil sinds 1987. Summers: 'Dit wijst op een abnormaal hoge vrees voor de toekomst.'/p
pSummers zegt niets nieuws, maar hij legt de vinger op de wonde: wij, westerlingen, schieten paniekerig in onze eigen voet. Als niet-durvende ondernemer: Summers heeft het over het 'abnormaal hoge cashpeil op de bedrijfsbalansen en de tegenzin om personeel aan te werven'. En als niet-durvende consument: Summers stelt vast dat de Amerikaan zichzelf te weinig trakteert op een eenmalig tof cadeau./p
pDe econoom, die zijn voorliefde voor Keynes niet onder stoelen of banken steekt, ziet één grote remedie: de overheid moet de vrees wegnemen, het vertrouwen teruggeven en de bewoners van deze planeet opnieuw tot genereus spenderen aanzetten. Amen./p
pJeremy Grantham, een levende legende onder de vermogensbeheerders, vindt ook dat die Amerikaanse k/w nogal laag gevallen is. Grantham wijst op de twee grote motoren achter de beurskoersen: bedrijfswinstmarges en inflatie. De winstmarges zitten goed (de marge van Apple gezien?). Voorts begint eindelijk een meerderheid meer voor deflatie (een algemene prijsdaling) dan inflatie te vrezen./p
img src=http://blogs.tijd.be/.a/6a00d83451d54269e201676129da37970b-800wi style=float: right; margin-left: 10px; width=300px border=0 alt=Knipsel /pDus ja, die k/w mag best wat hoger. En dan kan het snel gaan met de beurs. Stel dat de Samp;P-k/w morgen naar een nog steeds relatief laag peil van 16 punten stijgt bij gelijkblijvende winst, dan stijgt Wall Street prompt 23 procent./p
pEnig angeltje waar ook Grantham op wijst: een verder verzwakkende economie zou die winstmarges kunnen wegvreten. Dan zal de k/w bij gelijkblijvende koersen stijgen. Of, plausibeler, zullen de koersen bij een gelijkblijvende k/w zakken./p
pDat liever niet, natuurlijk. En daarom willen we hier Summers' oproep herhalen: overheden, neem de vrees weg./p
pIn strongWaldorf/strong bespreekt Pierre Huylenbroeck dagelijks een stukje economische actualiteit./p
pnbsp;/p