Geplaatst: February 16th, 2012, 9:44am CET
pSchrijnend, die Griekse beelden van de afgelopen dagen. Hoe geraakt Griekenland ooit nog uit dit moeras? Zeker niet door onbuigzaam te focussen op besparingen in ruil voor de buitenlandse multimiljardensteun, zoals nu gebeurt./p
pDe wanhopige Yannis met de pet, die ofwel zijn loon met 22 procent ziet dalen, ofwel in werkloosheid en armoede verzeilt, ofwel het land ontvlucht op zoek naar een menselijke toekomst, moet dringend hoop en perspectief krijgen. Zonder hoop, geen motivatie. Wel burgerlijke ongehoorzaamheid, verzet, opstand, revolutie./p
pEr is een klein mirakel nodig om Griekenland overeind te houden. In elk geval moet Yannis willen meewerken. Maar hoe kan die massa nu nog gemotiveerd worden? De Canadese psycholoog Piers Steel bedacht een formule om de neiging tot het uitstellen van een inspanning te berekenen./p
pDe variante voor Yannis laat aan duidelijkheid niets te wensen over: zijn motivatie om actief en met volle overtuiging mee te werken aan de reanimatie van de Griekse economie is miniem.a href=http://blogs.tijd.be/.a/6a00d83451d54269e20168e770bf5d970c-pi style=float: right;img alt=Knipsel border=0 class=asset asset-image at-xid-6a00d83451d54269e20168e770bf5d970c src=http://blogs.tijd.be/.a/6a00d83451d54269e20168e770bf5d970c-800wi style=margin: 0px 0px 5px 5px; title=Knipsel //a/p
pOordeel zelf. Teller: de sanering moet via een besparingspad gaan. De kans op succes is gering. Bovendien is het niet Yannis die ervan profiteert, maar zijn vijand, de schuldeisers./p
pOok de Griekse leiders zijn niet gemotiveerd. In feite is hun land al onder curatele geplaatst. Veel #39;eer#39; valt er uit een Grieks leidersmandaat niet te puren. Bovendien moeten zij in ruil voor die #39;redders#39;-lening beloven dat ze na de verkiezingen de besparingen doorzetten... Politieke zelfmoord./p
pNoemer: de Griekse leiders weten dat een Grieks faillissement niet alleen hen maar heel Europa duur te staan zal komen. Dus trachten ze beslissingen zo veel mogelijk uit te stellen en gokken ze op toegevingen van de geldschieters./p
pIn het hele Griekse reddingsplan ontbreekt een cruciaal element: de #39;What#39;s in it for me?#39; voor de gewone Griek. De Tijd-columniste Zanna Massaert#0160;lanceerde vorig weekend het ideetje#0160;om die looninlevering te compenseren door de loontrekkenden een financieel actief#0160;te geven waarvan de waarde afhankelijk is van#0160;het herstel van de Griekse economie. #0160;/p
pEr is een tweede weg mogelijk, het pad dat de Amerikaan George Marshall nam met zijn naoorlogs European Recovery Plan. Tussen 1948 en 1952 schonken de VS 11,6 miljard dollar voor de Europese heropbouw. Onvoorwaardelijk. Het is te zeggen: what was in it for George? Communisme werd tegengehouden. West-Europa werd veruit de grootste handelspartner van de VS. Het was een win-win./p
pVoor Noord-Europa zit er een nog grotere win-win in om volop te investeren in het herstel van Zuid-Europa in het algemeen en Griekenland in het bijzonder. Ten eerste is het alternatief, verlies-verlies, duur en gevaarlijk. Ten tweede staat het IMF klaar om à la Marshall zijn invloed in het Oude Continent fors te verhogen./p
pTer info: Marshall kreeg de kans de redder van Europa te spelen, omdat het IMF toen strenge eisen koppelde aan zijn steunpakketten./p
pIn strongWaldorf/strong bespreekt Pierre Huylenbroeck dagelijks een stukje economische actualiteit./p
p#0160;/p